طبقه بندی و ویژگی های شیرهای گاز آزمایشگاهی

شیرهای گاز آزمایشگاهی از اجزای ضروری در آزمایشگاه ها هستند که برای کنترل جریان گازها استفاده می شوند. شیرهای گاز را می توان بر اساس هدف، ساختار و جنس به انواع مختلفی دسته بندی کرد.

طبقه بندی بر اساس برنامه
1. شیر توقف: در درجه اول برای قطع یا شروع جریان گاز استفاده می شود، آنها معمولاً در ورودی و خروجی خطوط لوله نصب می شوند تا از عملکرد ایمن سیستم اطمینان حاصل کنند.

2. شیر تنظیم: برای تنظیم جریان و فشار گاز برای برآوردن نیازهای دقیق تامین گاز آزمایشگاه استفاده می شود.

3. سوپاپ ایمنی: هنگامی که فشار سیستم از مقدار تنظیم شده بیشتر شود، شیر ایمنی به طور خودکار باز می شود تا فشار اضافی آزاد شود و از تجهیزات آزمایشگاهی و پرسنل محافظت می کند.

طبقه بندی بر اساس ساختار
1. شیر دروازه: عضو باز و بسته کننده شیر دروازه یک دیسک است که عمود بر جهت جریان حرکت می کند. حرکت دیسک جریان گاز را با بالا بردن یا پایین آوردن دیسک کنترل می کند.

2. Stop Valve/Ball Valve: محور ساقه یک شیر توقف عمود بر سطح آب بندی صندلی سوپاپ است. دریچه با چرخاندن چرخ دستی باز یا بسته می شود. یک شیر توپی با چرخش 90 درجه ای توپ باز و بسته می شود.

3. شیر پروانه‌ای: عنصر باز و بسته‌کننده شیر پروانه‌ای یک دیسک-شکل دیسکی است که حول محور خود در بدنه شیر می‌چرخد و در نتیجه شیر را باز، بسته یا تنظیم می‌کند.

طبقه بندی بر اساس مواد
1. شیر فولادی ضد زنگ: مقاومت در برابر خوردگی عالی و مقاومت در برابر حرارت بالا، مناسب برای انواع محیط‌های سخت.

2. شیر مسی: هدایت حرارتی عالی را ارائه می دهد، مناسب برای کاربردهایی که نیاز به اتلاف گرما دارند.

3. شیر پلاستیکی: سبک و مقرون به صرفه، مناسب برای کاربردهای-فشار کم-در دمای پایین.