چگونه خطرات را در آزمایشگاه علوم مدرسه به حداقل برسانیم

 

آزمایشگاه‌های علوم مدرسه شامل خطرات بالقوه مختلفی از جمله نشت مواد شیمیایی، سوختگی، آتش‌سوزی و آسیب‌های فیزیکی هستند. اکثر حوادث آزمایشگاهی از طریق رفتار استاندارد، عملکرد صحیح و مدیریت مناسب امکانات قابل اجتناب هستند. این مقاله به تشریح اقدامات عملی کلیدی برای به حداقل رساندن خطرات آزمایشگاهی و حفظ یک محیط آزمایشی ایمن می‌پردازد.

 

 

1. استاندارد کردن رفتارهای حفاظتی شخصی

حفاظت شخصی مناسب ضمانت ایمنی اولیه در آزمایشگاه ها است. دانش‌آموزان باید در طول آزمایش‌ها از کت‌های آزمایشگاهی استفاده کنند تا از پاشش شیمیایی و سوختگی جلوگیری شود. موهای بلند باید بسته شوند و تمام لوازم جانبی شل باید برداشته شوند تا از گرفتگی و آلودگی تجهیزات جلوگیری شود. کفش های پنجه بسته اجباری هستند، در حالی که صندل و کفش های سوراخ دار ممنوع هستند. برای آزمایشات مخاطره آمیز با استفاده از مواد خورنده، سمی یا با دمای بالا، باید از عینک و دستکش استفاده کرد. علاوه بر این، خوردن، نوشیدن و چشیدن هر گونه مواد آزمایشگاهی برای جلوگیری از مسمومیت تصادفی اکیدا ممنوع است.

 

2. عملیات استاندارد آزمایشی را دنبال کنید

عملکرد نادرست عامل اصلی حوادث آزمایشگاهی است. دانش آموزان باید قبل از شروع هر آزمایشی به دستورالعمل های ایمنی معلمان به دقت گوش دهند و روش های آزمایشی را کاملاً درک کنند. تغییر خودسرانه دوز معرف، دمای واکنش یا مراحل آزمایشی که ممکن است باعث واکنش های خشونت آمیز، نشت گاز یا انفجار شود، ممنوع است.

هنگام استفاده از شعله های باز مانند لامپ های الکلی، مواد قابل اشتعال را دور نگه دارید و هرگز لامپ ها را متقابل روشن نکنید و شعله ها را با دهان خاموش نکنید. دهان لوله آزمایش باید در حین گرم شدن از افراد دور شود تا از پاشیدن آب جوش جلوگیری شود. قبل از استفاده از تجهیزات الکتریکی، سیم های آسیب دیده را بررسی کنید و پس از استفاده، جریان برق را قطع کنید تا از نشتی برق و اتصال کوتاه جلوگیری شود.

شیرهای آب آزمایشگاهی و سینک PPهرگز نباید برای آب آشامیدنی یا رقیق کردن مواد شیمیایی غلیظ ناشناخته استفاده شود. پس از استفاده، شیرها باید به طور کامل سفت شوند تا از نشت آب جلوگیری شود، در حالی که سینک ها باید از مواد باقیمانده، قطعات شیشه و مواد زائد جامد پاک شوند تا از انسداد، خوردگی و خطرات لغزنده شدن کف جلوگیری شود. ظروف شیشه ای آزمایشی تمیز باید به طور مرتب روی قفسه های قطره ای اختصاص داده شوند تا آب به طور طبیعی تخلیه شود و از انباشته شدن تصادفی که باعث شکستگی یا تجمع آب روی نیمکت ها می شود اجتناب شود.

 

 

3. مواد شیمیایی و ظروف شیشه ای را به درستی مدیریت کنید

همه معرف های شیمیایی باید به درستی طبقه بندی و ذخیره شوند: معرف های قابل اشتعال در کابینت های نسوز، مواد خورنده به طور جداگانه، و معرف های سمی در انبار قفل شده. استفاده از معرف های بدون برچسب برای جلوگیری از سوء استفاده ممنوع است. برای جلوگیری از آلودگی متقابل باید برای هر معرف از ابزارهای اختصاصی استفاده شود و معرف های اضافی نباید دوباره در بطری های اصلی ریخته شوند. تمام زباله های آزمایشی باید به جای فاضلاب در ظروف تعیین شده دفع شوند.

ظروف شیشه ای باید قبل از استفاده از نظر ترک بررسی شوند. برای جلوگیری از پارگی و نشت مایع ظروف شیشه ای آسیب دیده باید دور انداخته شوند. پس از انجام آزمایشات، همه ابزارها نیاز به تمیز کردن کامل و قرار دادن منظم دارند.

 

4. محیط آزمایشگاه و استفاده از امکانات استاندارد را حفظ کنید

محیط آزمایشگاهی مرتب خطرات پنهان را کاهش می دهد. دسکتاپ ها، گذرگاه ها و خروجی های آتش را بدون انباشته شدن تصادفی انباشته نگه دارید. معلمان و مدیران برای بررسی کلیدهای برق، آب و گاز و همچنین سالم بودن امکانات اضطراری نیاز به بازرسی روزانه دارند. تجهیزات آسیب دیده باید به موقع تعمیر شوند. برای آزمایش هایی که گازهای سمی یا تحریک کننده تولید می کنند، تهویه مناسب لازم است.

همه نیمکت‌های آزمایشی باید مجهز به سینی‌های ضد نشت{0}} باشند که به عنوان یک مانع حیاتی برای نگهداری مایعات خورنده نشت‌شده، معرف‌ها و فاضلاب عمل می‌کنند. این امر از پخش شدن سرریز مواد شیمیایی به سطح نیمکت، پریزهای برق یا کف جلوگیری می کند و به طور موثر خطر خوردگی، لغزش و نشت الکتریکی را کاهش می دهد. برای هر آزمایشی که بخارهای سمی، تند یا مضر تولید می کند، عملیات باید تحت دستگاه های استخراج کننده دود انجام شود. رادستگاه دود گیرباید یک تا دو دقیقه قبل از شروع آزمایش روشن شود و در طول واکنش تا زمانی که همه گازهای مضر از بین بروند فعال بماند. دانش آموزان برای جلوگیری از آسیب مکانیکی یا قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی، هرگز نباید دست ها، سرها یا ابزارها را داخل هود استخراج کنند.

شستشوی اضطراری چشم و دوش های ایمنیامکانات آزمایشگاهی{0}}کمک‌های اولیه ضروری هستند و باید به طور کامل باز، قابل مشاهده و همیشه در دسترس باشند. هیچ ابزار آزمایشی، معرف یا چیزهای مختلفی را نمی توان در اطراف این دستگاه های اضطراری انباشته کرد. اگر مواد شیمیایی خورنده یا سمی روی چشم ها پاشیده شود، دانش آموزان باید فوراً به ایستگاه شستشوی چشم بروند، پلک ها را به آرامی باز کنند و چشم ها را با آب تمیز و مداوم به مدت حداقل پنج دقیقه شستشو دهند تا مواد شیمیایی باقیمانده خارج شود. برای پاشیدن-وسعت مواد شیمیایی روی پوست یا لباس، کاربران باید دوش ایمنی را فعال کنند، ناحیه آلوده بدن را به‌مدت 10 تا 15 دقیقه به‌طور مداوم شستشو دهند، و لباس‌های آلوده را در حین شستشو از بدن خارج کنند تا فرسایش شیمیایی و آسیب پوست کاهش یابد.

 

5. افزایش توانایی واکنش اضطراری

همه دانش آموزان باید با مکان و نحوه استفاده از کپسول های آتش نشانی، چشم شوی و دوش ایمنی آشنا باشند. آموزش و تمرین های ایمنی منظم به دانش آموزان کمک می کند تا با آرامش در مواقع اضطراری واکنش نشان دهند. برای پاشیدن مواد شیمیایی جزئی روی پوست یا چشم، فوراً ناحیه آسیب دیده را با آب فراوان بشویید و به معلمان گزارش دهید. آتش های کوچک را باید با ابزار صحیح خاموش کرد. آب نباید برای آتش سوزی برق یا نفت استفاده شود. در صورت بروز حوادث جدی مانند نشتی یا انفجار، دانش آموزان باید با راهنمایی معلمان به طور منظم تخلیه شوند و به سرعت از متخصصان کمک بگیرند. برای جلوگیری از تشدید حادثه، هر موقعیت غیرعادی تجربی باید فوراً گزارش شود.

 

نتیجه گیری

به حداقل رساندن خطرات آزمایشگاهی به آگاهی پایدار ایمنی و شیوه های استاندارد بستگی دارد. حفاظت شخصی استاندارد، عملیات آزمایشی صحیح، مدیریت عرضه علمی، استفاده از امکانات استاندارد و مدیریت ماهرانه اضطراری می تواند بیشتر خطرات بالقوه را از بین ببرد. رعایت اصل اول ایمنی{2}}آزمایش‌های علمی مدرسه ایمن، روان و مؤثر را تضمین می‌کند.